+ نوشته شده در یازدهم دی ۱۳۸۸ ساعت 12:54 توسط مهدی سعیدی راد
|
پروردگارا، امروز كبوتری را ديدم كه در سرمای هوا به دنبال توشه اي بود تا برگ و باری را به لانه خويش ببرد دست های كوچك كودكی را ديدم كه تكه های كوچكي از لقمه خويش جدا كرده و براي پرنده می ريخت خدای مهربان و همراه هميشگی، از تو می خواهم در فصل نوميدی و تنهايی از لطف و كرم خود به گونه ای مرا ياری رسانی كه مانند آن كبوتر درمانده بی توشه و تنها نمانم و سايه لطف و كرم تو را در كنار خويش احساس كنم.